کتاب اشتوم

در رمان «اشتوم» نوشته‌ی جم لستر، محور روایت، بن جویت است؛ پدری که زندگی‌اش زیر فشار مراقبت از پسر ده‌ساله‌اش جونا، شکل دیگری پیدا کرده است. جونا اوتیسم شدید دارد و حرف نمی‌زند، اما سکوت او فقط یک ویژگی پزشکی نیست؛ به‌تدریج به زبان پنهان همه‌ی خانه تبدیل می‌شود. عنوان کتاب از واژه‌ای ییدیش می‌آید که معنایی نزدیک به «ساکت» یا «لب فروبسته» دارد و همین انتخاب از همان ابتدا لحن و جهان داستان را مشخص می‌کند. جم لستر روایت را از جایی شروع می‌کند که بن بعد از جدایی از همسرش ناچار می‌شود با جونا به خانه‌ی پدر سالخورده‌اش برگردد. این بازگشت فقط یک جابه‌جایی مکانی نیست؛ نوعی عقب‌رفتن به گذشته است. خانه‌ای که باید پناه باشد، خیلی زود به میدان تنش، سوءتفاهم و فرسودگی عاطفی تبدیل می‌شود. پدربزرگ،که شخصیتی سخت‌گیر، سرد و گاه آزاردهنده دارد، در کنار بن و جونا قرار می‌گیرد و همین هم‌نشینی اجباری، استخوان‌بندی اصلی رمان را می‌سازد.

در مرکز رمان «اشتوم» مسئله فقط اوتیسم نیست؛ مسئله‌ی اصلی، فشار مراقبت، خستگی والدگری و فرسایش روابط خانوادگی است. جم لستر از زاویه‌ی دید یک پدر، زندگی روزمره‌ی خانواده‌ای را نشان می‌دهد که مدام در حال مذاکره با بحران است. بن جویت میان دو احساس متضاد گیر افتاده: عشق به فرزندش و ناتوانی از تحمل شرایطی که هر روز پیچیده‌تر می‌شود. او هم‌زمان باید نقش پدر، مراقب، مدافع، و گاهی حتی واسطه‌ی اداری را بازی کند. ...